Jak czytać opublikowane wskaźniki przepustowości SQE bez paniki

SRA publikuje raport statystyczny z posiedzenia SQE. W ciągu około czterech godzin ktoś zrobił zrzut ekranu pojedynczej postaci, wyciął wszystkie zastrzeżenia i opublikował ją z podpisem w stylu „no cóż, wszyscy jesteśmy skazani”. Odpowiedzi się piętrzą. Ktoś ogłasza, że ​​odracza. Ktoś inny twierdzi, że egzamin jest niesprawiedliwy. A kilkuset doskonale zdolnych kandydatów spędza wieczór z gorszym poczuciem swoich szans niż podczas śniadania.

I oglądałem ten cykl wystarczająco często, żeby naprawdę się nim znudzić. Frustrującą częścią nie jest panika — panika jest rzeczą ludzką. Chodzi o to, że dane leżące u ich podstaw są rzeczywiście przydatne i prawie nikt nie czyta ich jako danych. Odczytali to jako werdykt.

S Zróbmy to właściwie. Co publikuje SRA, a czego nie, gdzie liczby po cichu wprowadzają w błąd i jak zamienić oficjalny raport w dwie lub trzy konkretne zmiany w planie rewizji SQE.

Co faktycznie publikuje SRA — a co pomija

Po każdym posiedzeniu SQE1 i SQE2 SRA publikuje sprawozdania statystyczne obejmujące ocenę. Dokładna treść i format ewoluują, dlatego zawsze odwiedzaj stronę sqe.sra.org.uk, aby zapoznać się z bieżącym raportem, zamiast polegać na podsumowaniu na forum lub na tym, jak raport wyglądał dwa lata temu.

Ogólnie rzecz biorąc, publikowane materiały zazwyczaj obejmują wielkość kohorty, ogólne wyniki i podział według cech kandydatów – rodzaj analizy równości, różnorodności i włączenia, którą organ regulacyjny jest zobowiązany przeprowadzić. Zwykle zamieszczany jest komentarz na temat sposobu skonstruowania oceny i ustanowienia standardów. Są przypisy. Zawsze są przypisy i to one zawsze stanowią najciekawszą część dokumentu.

Oto, co ogólnie mówi raport a nie:

• Ile faktycznie przygotował każdy kandydat lub na jak długo.
• Ile osób podjęło pierwszą próbę w porównaniu do drugiej lub trzeciej.
• Kto siedział „tylko po to, żeby zobaczyć, jak to jest” i miał za sobą trzy tygodnie pobieżnego czytania.
• Z jakich przedmiotów poszczególni kandydaci byli najsłabsi — szczegółowe informacje na temat przedmiotów FLK po prostu nie są publikowane w tej formie.
• Wszystko o Tobie.

To ostatnie brzmi gładko. To nie jest. Opublikowany wskaźnik zdawalności to opis populacji, której nigdy nie spotkałeś. To nie jest prawdopodobieństwo powiązane z twoim imieniem.

Quintiles: te fragmenty, które kandydaci błędnie odczytali najczęściej

SQE1 otrzymują swój wynik wraz z informacją o tym, jak wypadli w porównaniu z innymi — podawanymi w kwintylach, a nie w publicznej tabeli rankingowej. To porusza ludzi w dwóch kierunkach. Kandydaci, którzy zdali egzamin, ale znaleźli się w niższym kwintylu, czasami traktują to jako czarny znak; kandydaci, którzy nie zaliczyli wyższego kwintyla, zakładają, że „prawie osiągnęli cel” w sposób gwarantujący zaliczenie następnym razem.

Żaden odczyt się nie utrzymuje. Kwintyl to informacja o pozycji na temat jednego posiedzenia, w stosunku do jednej kohorty, w sprawie jednego zestawu pytań. Jest to przydatne jako przybliżona diagnoza — wynik dolnego kwintyla mówi, że twoja wiedza jest słabsza, niż sugeruje certyfikat, co ma znaczenie, jeśli zmierzasz w stronę SQE2 — ale nie jest to proroctwo.

S Sześć sposobów, w jakie współczynnik przepuszczalności nagłówków po cichu wprowadza Cię w błąd

1. Skład kohort zmienia się pomiędzy posiedzeniami. Różne posiedzenia przyciągają różne grupy kandydatów: niektóre skupiają się głównie na tych, którzy ukończyli ustrukturyzowany program, w innych większy odsetek stanowią kandydaci studiujący samodzielnie lub posiadający kwalifikacje zagraniczne, przygotowujący się do pracy w pełnym wymiarze godzin. Porównaj dwa posiedzenia, a być może porównujesz dwie różne populacje, a nie dwie różne trudności egzaminacyjne.
2. Liczba osób opornych jest wliczana do sumy. Podstawowa liczba, która łączy osoby opiekujące się po raz pierwszy i osoby rezygnujące, będzie czytana inaczej niż czysta liczba za pierwszą próbę. Obydwa są uzasadnione; odpowiadają na różne pytania. Zanim wyciągniesz wnioski, sprawdź, na który patrzysz.
3. SMałe podgrupy generują zaszumione liczby. Jeśli podział obejmuje niewielką liczbę kandydatów, zmiana składu trzech lub czterech osób może radykalnie zmienić odsetek. SRA zazwyczaj to sygnalizuje. Osoby udostępniające zrzuty ekranu zazwyczaj tego nie robią.
4. Korelację odczytuje się jako związek przyczynowy. Jeśli raport pokazuje, że kandydaci o określonym pochodzeniu osiągają średnio różne wyniki, odzwierciedla to całą splot czynników – czas przygotowania, presję finansową, pierwszy język, dostęp do ustrukturyzowanych studiów, czy ktoś powtarza o 23:00 po pełnym dniu QWE. Nie mówi ci, co stanie się z każdą osobą, która pracuje odmiennie od przeciętnej.
5. Wartość zaliczenia nie jest ustalona na okrągłą liczbę. Więcej na ten temat poniżej, ale liczba potrzebnych pytań zmienia się pomiędzy sesjami, ponieważ artykuły są standardowe. „Potrzebujesz 60%” to folklor.
6. Wskaźniki zdawalności nie mówią nic o marży. Posiedzenie, na którym wielu kandydatów skupia się tuż poniżej linii, oraz posiedzenie, na którym skupiają się znacznie poniżej linii, daje bardzo podobne liczby w nagłówkach, a pod spodem bardzo różne historie.

Jak ustawiony jest próg zaliczenia — i dlaczego powinno Cię to uspokoić

SQE1 nie są oceniane według stałego procentu, który ktoś wybrał z powietrza. SRA wykorzystuje uznaną metodologię ustalania standardów, zgodnie z którą eksperci z danej dziedziny oceniają, jak „właściwie kompetentny” kandydat poradziłby sobie z każdym pytaniem, a na podstawie tych ocen wyznaczany jest wymagany standard dla tej konkretnej pracy. W praktyce oznacza to, że surowa liczba potrzebnych poprawnych odpowiedzi może różnić się w zależności od sesji, ponieważ zestawy pytań różnią się stopniem trudności.

Następują dwie konsekwencje, które mają większe znaczenie niż jakakolwiek liczba z nagłówka.

Po pierwsze, nie konkurujesz z innymi kandydatami. Nie ma limitu, nie ma krzywej, która przekracza ustaloną proporcję, nie ma scenariusza, w którym silna kohorta Cię wypycha. Jeśli okaże się, że wszyscy siedzący z tobą FLK1 są genialni, nie podnosi to poprzeczki, którą musisz pokonać. Ten pojedynczy fakt łagodzi około osiemdziesiąt procent paranoi na sali egzaminacyjnej.

SPo drugie, „twarda praca” częściowo podlega samokorekcie. Kiedy kandydaci opuszczają posiedzenie, upierając się, że pytania są brutalne, proces ustalania standardów w pewnym stopniu już uwzględnił trudność pytań. To nie sprawia, że ​​paskudny papier jest przyjemny. Oznacza to jednak, że związek między słowami „to było okropne” a „dlatego poniosłem porażkę” jest znacznie słabszy, niż sądzi twój układ nerwowy.

A to zdjęcie tłumu. Szukasz w nim siebie i nie ma cię w nim. Stoisz poza kadrem, trzymając aparat, a przed tobą jeszcze kilka miesięcy rewizji.

Pułapka stawki podstawowej: sprawdzony przykład

Uczyńmy to konkretem, bo w abstrakcji rodzi się panika.

SZałóżmy, że opublikowany raport wykaże, że mniej więcej połowa kandydatów na danym posiedzeniu SQE1 zdała egzamin. (Historycznie publikowane wskaźniki zdawalności SQE1 oscylowały gdzieś w tym szerokim obszarze, z rzeczywistymi różnicami między posiedzeniami — wejdź na sqe.sra.org.uk, aby sprawdzić rzeczywistą liczbę za posiedzenie, na którym Ci zależy, i nie cytuj liczby z pamięci). Kandydat czyta to i dochodzi do wniosku, że ma pięćdziesiąt pięćdziesiąt szans. Rzut monetą. Przerażające.

Teraz rozłóż tłum. W każdej dużej kohorcie SQE1 znajdziesz, z grubsza:

• Kandydaci, którzy systematycznie przygotowywali się do wszystkich 13 przedmiotów FLK przez sześć do dwunastu miesięcy, rozwiązywali tysiące pytań z jedną najlepszą odpowiedzią i próbowali w określonym czasie.
• Kandydaci, którzy przygotowywali się naprawdę ciężko, ale zabrakło im pasa startowego w dwóch lub trzech tematach — bardzo często konta radców prawnych, fundusze powiernicze lub Business Law and Practice, czyli te, które ludzie zostawiają na koniec.
• Kandydaci, którzy zarezerwowali spotkanie optymistycznie, los im się przytrafił, i weszli, wiedząc, że nie są gotowi, ale woleli przełożyć to doświadczenie na później.
• Osoby, które nie przystępują do egzaminu, powracają ze znacznie ostrzejszym poczuciem, o co tak naprawdę pyta egzamin — niektórzy z nich naprawili problem, a niektórzy powtórzyli tę samą wersję, która zakończyła się niepowodzeniem za pierwszym razem.

Podstawowa stawka jest średnią wszystkich tych stawek. Twoim zadaniem nie jest pobijanie średniej. Twoim zadaniem jest przejście do pierwszej grupy. To kwestia behawioralna – godziny, zasięg, liczba pytań, dyscyplina czasowa – a nie statystyczna.

Mini: druga próba Priyi

Priya, prawniczka z dyplomem zdobytym za granicą, pracująca w pełnym wymiarze godzin, nie zdała FLK2 przy pierwszej próbie i znalazła się w średnim kwintylu. Jej instynkt podpowiadał jej, aby przeczytać opublikowany raport, wyciągnąć wniosek, że egzamin był przeciwny kandydatom z zagranicy, i zacząć pisać wściekły post.

Zamiast tego zrobiła coś nudniejszego i znacznie skuteczniejszego. Pytanie po pytaniu rekonstruowała, co poszło nie tak. Wyszły na jaw dwie rzeczy. W praktyce spędzała średnio około 78 sekund na pytanie, ale w rzeczywistości spędzała prawie dwie minuty na wzorcach faktów Property Practice – ponieważ raczej ponownie czytała scenariusz, niż ufała swojemu pierwszemu przejściu. A dokładność jej rachunków radców prawnych w praktyce nigdy nie przekraczała około 55%, co przez trzy miesiące po cichu ignorowała, uzasadniając to tym, że stanowiła „tylko niewielką część gazety”.

Jej druga próba nie obejmowała nowego podręcznika. Zadała około 1400 dalszych pytań ćwiczeniowych, związanych głównie z kontami radców prawnych i funduszami powierniczymi, w odpowiednim tempie wysłuchała czterech pełnych próbnych prób i wyćwiczyła prostą zasadę: najpierw przeczytaj najpierw ostatnią linijkę pytania, a potem raz fakty. Przeszła wygodnie. Opublikowana liczba zdawalności jej egzaminów była, jej zdaniem, nieistotna — nie zmieniła niczego, co zrobiła.

Nie chodzi o to, że Priya była wyjątkowo zdyscyplinowana. Chodzi o to, że raport nie powiedział jej niczego, co można by podjąć, a jej własny dziennik błędów powiedział jej wszystko.

Przekształcenie raportu dotyczącego pozytywnej oceny w trzy decyzje dotyczące rewizji

Jeśli masz zamiar przeczytać raport – a powinieneś chociaż raz – przeczytać go długopisem i mieć na uwadze te pytania.

1. Czy objętość mojego preparatu jest w odpowiednim rzędzie wielkości?

Raporty nie podają liczby godzin. Podają jednak skalę oceny: FLK1 i FLK2, po 180 pytań z jedną najlepszą odpowiedzią na każde, w dwóch sesjach po 2 godziny 33 minuty tego samego dnia dla każdej pracy. To duża ilość informacji, a pod nią kryje się 13 funkcjonujących przedmiotów wiedzy prawniczej. Jeśli Twój plan zakłada czytanie notatek i zadawanie na koniec kilkuset pytań, arytmetyka nie działa. Duża liczba pytań pod presją czasu to mechanizm, który faktycznie buduje kompetencje SQE1 — dlatego poważny zbiór pytań jest ważniejszy niż piękny zestaw notatek. Ant Law SQE Bank pytań istnieje dokładnie w tym celu: ponad 14 000 MCQs oznaczonych tematami i podtematami FLK, z silnikiem ćwiczeń, który ciągle odpycha od Ciebie Twoje słabe punkty, zamiast pozwalać Ci na wygodne poprawianie kontraktu po raz piąty.

2. Gdzie właściwie jestem słaby, a nie gdzie czuję się słaby?

Kandydaci źle oceniają siebie. Osoby, które nie mają pewności co do prawa gruntowego, często czują się dobrze; ludzie, którzy czują się dobrze w scenariuszach etycznych Służb Prawnych, zazwyczaj tak nie są, ponieważ pytania dotyczą dokładnego rozróżnienia między tym, co może zrobić, musi i nie wolno. Analityka dokładności na poziomie tematu za każdym razem przewyższa przeczucia. Spójrz na swoje liczby, posortuj rosnąco, zacznij od dołu.

3. Czy ćwiczę w tempie egzaminacyjnym, czy w tempie czytania?

Najczęstszym rodzajem awarii, jaki widzę, nie jest niewiedza. To kandydaci, którzy wiedzą wystarczająco dużo, ale nigdy nie ćwiczyli zegara. Próby czasowe odzwierciedlające rzeczywisty format i proporcje czasowe nie są opcjonalnym dodatkiem. To one sprawiają, że nie tracisz sześciu lub ośmiu minut na pierwszych dwadzieścia pytań, ponieważ nadmiernie czytasz schematy faktów.

Utrzymanie wskaźników zdawalności proporcjonalnie w ramach całej kwalifikacji

Jeszcze jedna perspektywa. Zdanie SQE1 i SQE2 to ważny element kwalifikacji radcy prawnego w Anglii i Walii, ale to nie cała droga. Aby zostać radcą prawnym w Wielkiej Brytanii, wymagane jest również posiadanie tytułu zawodowego lub równoważnego, dwa lata kwalifikującego doświadczenia zawodowego (QWE) oraz spełnienie wymagań SRA dotyczących charakteru i przydatności. Kandydaci, którzy skupiają się na pojedynczym opublikowanym odsetku, często nie inwestują w stronę QWE – porządkują potwierdzenia, śledzą, co faktycznie zrobili, rozumieją, co się liczy – a później zaczynają się kłócić. Ramy i szczegóły proceduralne dla QWE oraz charakter i przydatność znajdują się na stronie sra.org.uk; czytaj je wcześniej, a nie na końcu.

SQE2 notabene jest innym zwierzęciem zarówno statystycznie, jak i merytorycznie. Ocenia pięć praktycznych umiejętności — prowadzenie rozmowy z klientem z listą obecności i analizą prawną, rzecznictwo, analiza przypadków i spraw, badania prawne oraz pisanie i sporządzanie tekstów prawnych — w ramach zadań ustnych i pisemnych. Opublikowane wyniki SQE2 ogólnie wyglądały bardziej zachęcająco niż SQE1, co ma intuicyjny sens: kohorta przeczyściła już znaczny filtr, a większość z nich w praktyce jest dalej na zaawansowanym etapie. Nie przeszczepiaj na to hurtowo swoich lęków SQE1.

A krótka lista kontrolna dotycząca następnego zgłoszenia

1. Przeczytaj aktualny raport SRA na sqe.sra.org.uk, a nie zrzut ekranu.
2. Określ, czy liczba obejmuje wszystkich kandydatów, czy tylko pierwsze próby.
3. Przeczytaj przypisy na temat wielkości podgrup, zanim wyciągniesz jakiekolwiek wnioski na temat „ludzi takich jak ja”.
4. Przypomnij sobie, że standard odnosi się do kryteriów – nie konkurujesz z kohortą.
5. Zadaj jedno pytanie: czy to zmienia coś, co powinienem zrobić w tym tygodniu? Jeśli nie, zamknij zakładkę.
6. Idź i zadaj pięćdziesiąt pytań.

Ten ostatni krok to tylko połowa żartu. Niezawodnym antidotum na statystyczny strach są dane o Tobie. Opublikowany współczynnik zdawalności opisuje nieznajomych; opisuje Cię Twój własny trend dokładności, książeczka z błędnymi odpowiedziami i wyniki próbne zmierzone w czasie, a tylko drugi zestaw reaguje na wysiłek.

S Oto praktyczny następny krok. Wybierz dwa najsłabsze przedmioty FLK — te, których unikasz, wiesz, które to — i w tym tygodniu wykonaj zestaw trzydziestu pytań w określonym czasie, a następnie przeczytaj wszystkie wyjaśnienia, łącznie z tymi, które udało ci się uzyskać trafnie. Jeśli chcesz gdzieś zrobić to poprawnie, z pytaniami FLK1 i FLK2 oznaczonymi podtematami, pełnometrażowymi próbami odzwierciedlającymi rzeczywisty czas i nauczycielem AI, którego możesz przesłuchać, gdy wyjaśnienie odpowiedzi nie pojawi się, wypróbuj Bank pytań Ant Law SQE pod adresem antlaw.ai. Masz pytania dotyczące struktury Twojej wersji? Napisz do nas na adres [email protected] — przeczytamy je wszystkie.