Trusty Wersja SQE1: Trzy pewniki, trusty wynikowe i konstruktywne

Trusts to temat FLK2, który po cichu karze nieprzygotowanych. Wydaje się to abstrakcyjne, siedzi w twojej głowie obok prawa gruntowego i kapitału własnego, dopóki nie zlewają się ze sobą, a pytania uwielbiają sprawdzać, czy potrafisz dostrzec zaufanie, którego nikt nie zadał sobie trudu, aby spisać. Jeśli potrafisz zachować porządek w trzech kwestiach — kiedy trust zostaje utworzony w sposób ważny, kiedy powstaje, ponieważ prawo wypełnia lukę, i kiedy zostaje narzucony, aby uniemożliwić komuś zatrzymanie tego, co do niego nie należy — już wtedy wyprzedzisz większość kandydatów wchodzących do FLK2.

W tym przewodniku skupiono się na elementach, do których egzaminatorzy powracają wielokrotnie: trzech pewnikach, zaufania wynikowego i zaufania konstruktywnego. Spraw, aby te solidne i zaskakujące pytania dotyczące trustów stały się terytorium z jedną najlepszą odpowiedzią, a nie rzutem monetą.

Dlaczego zaufanie wydaje się trudniejsze niż w rzeczywistości

Większość trudności polega na prezentacji, a nie na treści. Trust MCQ rzadko pyta: „Czy jest to ważny trust ekspresowy?” głośno. Zamiast tego otrzymujesz schemat faktów – umierający krewny, niejasny list, wspólne konto bankowe, dom kupiony na jedno nazwisko, ale opłacony przez dwie osoby – i musisz przeprowadzić inżynierię wsteczną, jaki rodzaj zaufania, jeśli w ogóle, się pojawił.

Tak więc umiejętność nie polega na recytowaniu definicji. To klasyfikacja. Zanim będziesz mógł zastosować regułę, musisz nazwać zwierzę stojące przed tobą. Wyrazić zaufanie? Wynikły? Konstruktywny? Każdy z nich ma inny test, a zła klasyfikacja odsyła cię do błędnej odpowiedzi.

Oto kolejność, którą trzymam w głowie przy każdym pytaniu dotyczącym trustów:

1. Czy ktoś próbował celowo utworzyć trust? Następnie testujesz trzy pewniki i zasady formalności.
2. Czy trust wyraźny się nie powiódł lub czy ktoś przekazał majątek bez wyraźnego oddania korzyści? Wynikowe terytorium zaufania.
3. Czy ktoś zachował się w sposób, który powoduje, że odmowa innej osobie udziału jest nieuczciwa – czy to złamanie wspólnego zamiaru, naruszenie obowiązku powierniczego, czerpanie korzyści z niewłaściwego postępowania? Teraz myślisz o konstruktywnym zaufaniu.

Trzy pewniki: brama do każdego ekspresowego zaufania

Wyraźne zaufanie nie jest ważne tylko dlatego, że ktoś powiedział: „Chciałbym, żeby moja siostra zaopiekowała się tym dziećmi”. Sąd nie będzie egzekwował życzeń, których w rzeczywistości nie może spełnić. Zatem prawo wymaga trzech pewników, zaczerpniętych z klasycznego dziewiętnastowiecznego autorytetu, który każdy podręcznik przypisuje Lordowi Langdale’owi: pewność zamiaru, pewność przedmiotu i pewność obiektów.

Pewność intencji

Osadnik musiał mieć zamiar nałożyć wiążący obowiązek, a nie jedynie wyrazić nadzieję, życzenie lub zachętę moralną. Nie potrzeba żadnych magicznych słów – nie potrzeba nigdzie słowa „zaufać” – ale precyzyjny język („w całkowitej pewności”, „mam nadzieję, że to zrobi”, „ufam temu”) zwykle zawodzi. Sądy badają istotę wypowiedzi, biorąc pod uwagę słowa i związane z nimi zachowanie.

Pułapka egzaminacyjna: kandydaci widzą słowo „zaufanie” i zaznaczają pole lub widzą „Mam nadzieję” i odrzucają je, nie czytając reszty. Zdanie może zawierać luźne sformułowania, ale mimo to, czytane w kontekście, narzuca obowiązek. Przeczytaj całą klauzulę.

Pewność przedmiotu

Tutaj dwie kończyny, a FLK2 lubi obie.

• Właściwość powiernicza musi być możliwa do zidentyfikowania. „Większość mojego majątku” to słynna porażka — czym do cholery jest „większość”? Ale dobra materialne, które można ustalić, są w porządku.
• Korzystne interesy muszą być pewne. Jeśli powiernik zostanie poproszony o podzielenie majątku „na takie udziały, jakie uważa za rozsądne” bez żadnych wykonalnych standardów, część ta może się załamać.

Istnieje dobrze znane rozróżnienie, które uwielbiają egzaminatorzy: fundusz powierniczy obejmujący pewną liczbę pozycji materialnych z większej masy (powiedzmy „50 z moich 100 skrzynek wina”) może nie wywołać niepewności, ponieważ nikt nie powiedział które 50, podczas gdy fundusz powierniczy niematerialnyXX3YY, identycznych akcji tej samej klasy (powiedzmy: „50 z moich 100 akcji zwykłych in X Ltd”) mogą być ważne, ponieważ jeden udział jest wymienny na inny. Poznaj ten zimny kontrast — to dar w postaci znaku, gdy się pojawi.

Pewność obiektów

Kto na tym zyskuje? Test zależy od rodzaju zaufania:

• Fixed trust (stałe udziały dla określonej klasy): trzeba umieć sporządzić pełną listę wszystkich beneficjentów – test „pełnej listy”.
• Zaufanie dyskrecjonalne (powiernicy wybierają, kto co dostanie): test polega na tym, czy można powiedzieć o danej osobie, czy należy ona do danej klasy, czy nie – test „jest lub nie jest” / „dany postulant”.

Na górze znajdują się: pewność pojęciowa (czy definicja klasy jest jasna – „przyjaciele” są beznadziejne, „dzieci” w porządku?), pewność dowodowa oraz kontrola niewykonalności administracyjnej i kapryśności w przypadku bardzo szerokich trustów uznaniowych. W przypadku SQE1 musisz głównie zastosować odpowiedni test do odpowiedniego typu zaufania i znaleźć klasę, która jest koncepcyjnie zbyt niejasna.

Jeśli klauzula nie mówi powiernikowi, co ma robić, z czym i dla kogo, kapitał własny nie będzie udawał, że jest inaczej. Trzy pewniki to po prostu pytanie sądu: czy rzeczywiście mogę tym kierować?

Co się dzieje, gdy pewność zawodzi

W tym miejscu wyciekają znaki, ponieważ konsekwencje są różne w zależności od tego, której pewności brakuje:

• Brak pewności intencji → brak zaufania; odbiorca zazwyczaj przyjmuje nieruchomość jako prezent.
• Brak pewności co do przedmiotu → zaufanie zawodzi; w zależności od stanu faktycznego nieruchomość może pozostać u osadnika/majątku.
• Brak pewności co do przedmiotów → trust kończy się niepowodzeniem i majątek jest zasadniczo utrzymywany na wynikowym trustze na rzecz osadnika lub jego majątku.

Ta ostatnia linia to pomost do powstałych trustów. Egzaminatorzy tworzą wokół tego pytania: wyraźne zaufanie zawodzi w przypadku niepewności obiektów, a „najlepszą odpowiedzią” jest zwrot zaufania do majątku – ale tylko wtedy, gdy wiesz, że jest to ustawienie domyślne.

Wynikowe trusty: kiedy korzystne odsetki odbiją się

A zaufanie powstaje wtedy, gdy korzystny interes „rezultuje” — wraca — do osoby, która go udzieliła, ponieważ nigdy nie został skutecznie zbyty. Prawo zakłada, że ​​ludzie na ogół nie mają zamiaru wręczać wartościowych prezentów bez wyraźnej informacji. Tradycyjnie dzielą się one na dwie kategorie.

Automatyczne zaufanie wynikowe

Pojawiają się one automatycznie w przypadku niepowodzenia wyraźnego trustu lub nie zbycia całego korzystnego udziału. Klasyczne wyzwalacze:

• Wyraźne zaufanie, które zawodzi w przypadku niepewności obiektów.
• A trust, który nie wyczerpuje funduszu — po spełnieniu celu trustu powstaje nadwyżka.
• A cel nieudany, w przypadku którego pieniądze zostały przekazane na konkretny cel, który nigdy nie miał miejsca.

Odsetek korzystny nie ma dokąd pójść, więc kapitał własny odsyła go z powrotem do osadnika (lub majątku). Nikt nie planował nieoczekiwanego zysku dla powiernika.

Przypuszczalnie wynikowe trusty

Pochodzą one ze składek. Jeśli A płaci za majątek, ale jest on wpisany w imieniu B — lub we wspólne nazwiska, ale A zapewnił pieniądze — kapitał własny zakłada, że ​​A nie zamierzał podarować prezentu, więc B zachowuje powstały fundusz powierniczy dla A proporcjonalnie do wkładu. Jest to domniemanie, które można obalić dowodem przeciwnego zamiaru (np. dowodem, że pieniądze rzeczywiście były prezentem lub pożyczką).

Przyjrzyj się domniemaniu postępu, historycznemu założeniu przeciwstawnemu w niektórych związkach (takich jak ojciec z dzieckiem lub mąż z żoną), w których zakładano prezent is. Jest słabszy i coraz bardziej przestarzały, ale nadal może pojawić się we wzorcu faktów egzaminacyjnych, więc raczej go rozpoznaj, niż ignoruj.

A działał przykład

Priya przekazuje 80 000 funtów swojemu powiernikowi, „aby zachować powiernictwo dla moich starych przyjaciół ze studiów, których wybierze powiernik”. Umiera rok później; nic nie zostało rozesłane.

Przepracuj to. Pewność intencji — tak, „na zaufaniu” i obowiązkowym obowiązku. Przedmiot – tak, zidentyfikowane 80 000 funtów. Obiekty — jest to zaufanie uznaniowe, dlatego należy zastosować test „jest lub nie jest”. Czy możesz powiedzieć o jakiejś osobie, czy jest ona, czy nie, „starym przyjacielem ze studiów”? Pojęcie „Przyjaciele” jest niepewne pod względem koncepcyjnym – nie ma jasnego standardu określającego, kto się liczy. Pewność obiektów zawodzi.

Konsekwencja: trust uznaniowy jest nieważny ze względu na niepewność przedmiotów, a 80 000 funtów jest przechowywane na automatycznym wynikającym powiernictwie na rzecz majątku Priyi. „Najlepszą odpowiedzią” w MCQ będzie wynikowa opcja zaufania — a kuszące błędne odpowiedzi zaoferują „powiernik bierze to absolutnie” (nie — istniał wyraźny zamiar utworzenia trustu) lub „trust jest ważny, ponieważ fundusz jest pewny” (nieistotne — pewność przedmiotu nie chroni niepewnych obiektów). To jest dokładnie ten rodzaj pułapki, w której liczy się przeczytanie każdej opcji.

Konstruktywne trusty: nałożone, aby zapobiec brakowi sumienia

Konstruktywne trusty nie zależą od czyjegokolwiek zamiaru utworzenia trustu. Prawo je nakłada, gdy byłoby nierozsądne, gdyby legalny właściciel odmówił innej osobie korzystnego interesu. Na tym polega idea jednocząca — chociaż w praktyce łączą się one w kilka powtarzających się sytuacji. FLK2 lubi testować.

Sytuacje, które należy rozpoznać

• Konstruktywne trusty o wspólnej intencji w stosunku do domu rodzinnego: gdy strony miały wspólną intencję, że jedna powinna mieć korzystny interes, a strona działała na ich szkodę, opierając się. Pokrywa się to w dużym stopniu z prawem gruntowym, więc spodziewaj się tego z obu stron — współwłasność domu to podatny grunt MCQ.
• Naruszenie obowiązku powierniczego: powiernik osiągający nieuprawniony zysk lub przyjmujący łapówkę lub tajną prowizję może zachować ten zysk w formie konstruktywnego zaufania zleceniodawcy. Pomyśl o dyrektorach i powiernikach firmy czerpiących korzyści ze swojego stanowiska.
• Zyski wynikające z wykroczenia: mienie uzyskane w wyniku oszustwa lub innego nieuczciwego postępowania może zostać ukarane.
• STajne i półtajne trusty oraz zasada zapobiegająca wykorzystywaniu statutu jako narzędzia oszustwa są czasami analizowane przez pryzmat konstruktywnego zaufania.

Tytkowanie wynikłych i konstruktywnych zaufania oddzielnie

To jest to jedno rozróżnienie, nad którym warto się zastanowić, ponieważ fakty często wyglądają podobnie – dwie osoby, jeden dom, jedno nazwisko w tytule.

A: jeśli odpowiedź brzmi , kto wpłacił pieniądze w, wynik będzie chudy. Jeśli włączy się co strony uzgodniły lub jak ktoś źle się zachował, chudnij konstruktywnie. Nie jest to doskonała zasada — w sprawach rodzinnych od dziesięcioleci zacierają się granice — ale w przypadku pytań wymagających jednej najlepszej odpowiedzi szybko można znaleźć właściwy obszar możliwych odpowiedzi.

Jak zmienić trusty, żeby rzeczywiście się trzymały

Trusts nagradza określony rodzaj praktyki. Nie zapamiętujesz akapitów; ćwiczysz odruch klasyfikacji. Kilka rzeczy, które naprawdę poruszają igłę:

Zbuduj drzewo decyzyjne, a następnie ćwicz w oparciu o nie

SNaszkicuj wcześniej wykonaną kolejność — ekspresową, następnie wynikową, a następnie konstruktywną — i przejrzyj przez nią każde pytanie ćwiczeniowe, zanim spojrzysz na opcje. Większość błędnych odpowiedzi wynika z błędnej klasyfikacji zaufania na pierwszym etapie. Gdy klasyfikacja jest prawidłowa, odpowiedni test jest zwykle oczywisty.

Wymyśl konsekwencje każdej nieudanej pewności

MZrób jedną kartę indeksową: zamiar się nie udał → wręcz prezent; przedmiot zawodzi → zaufanie zawodzi; obiekty zawodzą → wynikające z tego zaufanie do osadnika. Egzaminatorzy nagradzają kandydata, który zna wynik downstream, a nie tylko to, że „zaufanie jest nieważne”.

Ćwicz w realistycznym czasie

FLK2 to 180 pytań z jedną najlepszą odpowiedzią, rozłożonych na dwie sesje po 2 godziny i 33 minuty w dniu oceny — to około 1,7 minuty na jedno pytanie w całej gazecie. Zadaje pytania, które nagradzają szybką klasyfikację i bezwzględną eliminację, a nie powolne ponowne czytanie. Jedynym sposobem na zbudowanie takiego tempa jest głośność pod zegarem. Dobry bank pytań, który oznacza pozycje według tematu i podtematu, pozwala wyodrębnić fundusze powiernicze, wbić trzy pewniki, aż staną się automatyczne, a następnie połączyć je z powrotem z prawem gruntowym i testamentami, dzięki czemu możesz zmieniać konteksty tak, jak tworzy cię prawdziwy papier. Ant Law SQE Bank pytań opiera się na dokładnie tego rodzaju oznaczonych ćwiczeniach, rozmieszczonych w odstępach czasu, z książeczką z błędnymi odpowiedziami, dzięki czemu pomyłki wynikające z konstruktywnych popełnione w pierwszym tygodniu nie przetrwają do dnia egzaminu.

Przyjrzyj się szerszemu obrazowi kwalifikacji

Trusts to jeden z 13 funkcjonujących podmiotów wiedzy prawnej w SQE1, a SQE1 to tylko pierwsza przeszkoda. Zostanie radcą prawnym w Anglii i Walii oznacza także zdanie pięciu testów umiejętności praktycznych SQE2, ukończenie dwóch lat Qualifying Work Experience, posiadanie tytułu zawodowego lub równoważnego oraz spełnienie wymagań SRA dotyczących charakteru i przydatności. Warto mieć tę mapę w zasięgu wzroku, aby pojedynczy trudny temat nie zakłócił poczucia całości. Aby uzyskać wiarygodne, aktualne stanowisko w sprawie formatu, dat posiedzeń, opłat i raportów dotyczących zdawalności, zawsze sprawdzaj stronę sqe.sra.org.uk, zamiast polegać na danych z drugiej ręki — te szczegóły ulegają zmianie, a SRA jest jedynym źródłem wartym cytowania.

Błędy, które po cichu kosztują marki

A kilka powtarzających się wpadek, na które chciałbym zwrócić uwagę:

• TTraktowanie „zaufania” jako słowa wyzwalającego. Intencja dotyczy istoty. Prekursywny język może pokonać słowo „zaufanie”; prosty język może go stworzyć bez niego.
• Zastosowanie testu niewłaściwych obiektów. Pełna lista stałych trustów, „jest lub nie jest” uznaniowo. Mieszanie ich to klasyczna skórka banana FLK2.
• Zapominanie o domyślnym zaufaniu wynikowym. Kiedy obiekty zawodzą, właściwość zwykle zwraca się z powrotem — nie sięgaj po „powiernik ją przechowuje”.
• Pomieszanie zasady przedmiotu materialnego/niematerialnego. Identyczne udziały niematerialne zachowują się inaczej niż część materialnej masy.
• Domyślnie prowadzą do pytań dotyczących domu rodzinnego. Współczesne spory dotyczące współwłasności są często rozwiązywane w drodze konstruktywnych trustów zgodnych z intencjami – czytaj pod kątem porozumienia i zaufania, a nie tylko tego, kto zapłacił.

Żadne z nich nie jest trudne koncepcyjnie. Są to błędy szybkości i klasyfikacji i właśnie dlatego znikają przy odpowiednio ukierunkowanej praktyce.

Wprowadź to w praktyce

Weź trzy pewniki i wynikające z nich/konstruktywne rozróżnienie, zbuduj w tym tygodniu swoje drzewo decyzyjne, a następnie porównaj je z rzeczywistymi pytaniami, aż błędna klasyfikacja trustu będzie fizycznie niewygodna. To jest moment, w którym trusty przestają być strasznym tematem FLK2 i zaczynają być wiarygodnym źródłem ocen.

Kiedy będziesz gotowy na drążenie, wypróbuj zestaw trustów skupionych w Ant Law SQE Banku pytań na antlaw.ai — filtruj do podtematów trustów, przeglądaj je w określonych warunkach i pozwól, aby książka z błędnymi odpowiedziami pokazała Ci dokładnie, gdzie Twój odruch klasyfikacyjny wciąż się chwieje. Jeśli nie możesz rozwiązać żadnego pytania, poproś nauczyciela AI, aby cię przez nie przeprowadził, a następnie wróć i przy następnej próbie udowodnij, że rozwiązałeś problem.